Lokomotywa parowa Oi1-29

Producent: Berliner Maschinenbau AG, vormals L. Schwartzkopff (BMAG)

Numer fabryczny i rok produkcji: 3450/1905

Układ osi: 1’C

Prędkość maksymalna: 75 km/h

Nadciśnienie pary w kotle: 1,2 MPa (12 at)

Średnica kół zestawów kołowych: 1000/1600 mm

Seria tendra: 16D1

Zapas wody/węgla: 16 m³/ 5 t

Masa w stanie służbowym parowozu wraz z tendrem: 100 100 kg

Długość ze zderzakami: 17 958 mm

 

Prototyp tej pruskiej lokomotywy na parę przegrzaną powstał według pomysłu inżyniera Roberta Garbe’a w 1901 r. Celem projektu było uzyskanie pojazdu trakcyjnego o cechach uniwersalnych, przydatnych przy obsłudze ruchu pasażerskiego, towarowego oraz lekkiego pospiesznego. Ogółem zbudowano 272 egzemplarze dla Pruskich Kolei Państwowych oraz 3 na użytek kolei wojskowych. Otrzymały one oznaczenie typu 3/4H.P.u.G.L.dr.kr, a od 1905 r. - P6. W okresie międzywojennym PKP dysponowały 44 egzemplarzami tych lokomotyw, oznaczonych jako Oi1. Po roku 1945 na inwentarz PKP zaliczono 30 parowozów Oi1. Egzemplarz muzealny Oi1-26 pracował na PKP w okresie międzywojennym jako Oi1-7. Przejęty przez koleje niemieckie od 1941 r. otrzymał oznaczenie DRG 37 171. Po wojnie służbę rozpoczął w parowozowni Bydgoszcz Główna, zakończył ją w Szczecinie Porcie. Ostatni przebieg wykonał w lutym 1965 r. Skreślony z inwentarza 28.07.1968 r.